Like on Facebook Follow on Twitter View on Instagram Watch on Youtube
Manon Raap

Back to news

Triathlon Bad Tölz Wedstrijdverslag

02 Juni 2019

De triathlon van vandaag is wel een wedstrijdverslag waard moet ik zeggen. Wat een prachtig evenement. Ik zal beginnen met een korte intro van mezelf, om het verslag in perspectief te zetten. Ik ben eigenlijk skiër en mountainbiker en dan vooral downhill, maar heb in 2017 een sprint en een OD gedaan. Afgelopen december heb ik me met een collega ingeschreven voor de Ironman 70.3 in Zell am See en deze OD is deel van de voorbereiding. Ik ben sinds half januari serieus, naja relatief dan, aan het trainen. Oja, ik ben vrouw, 34 jaar. Bad Tölz was vandaag de coulisse. Tjonge wat zijn die Bayerische Voralpen toch ontzettend mooi. Mijn collega en zijn vriendin (zij deed volksdistanz) stonden vandaag ook aan de start, alsmede een trainingsgenootje van de triathlon vereniging waar ik een paar keer mee heb gezwommen. Ik vind de voorpret met elkaar ook zó leuk, ik word daar extra fanatiek van. Voor m’n collega en zijn vriendin was het de eerste keer, dus ik heb alle tips uit de kast gehaald.

De voorbereiding

Om 6:15 werd ik opgehaald in München en om 7:00 waren we in Bad Tölz. De aanmelding en voorbereiding was erg chaotisch. Wel goed georganiseerd, maar complex. Er waren maar liefst vier verschillende plekken voor je spullen! Een looptasje voor T2 ging ’t ene busje in, je fiets ging in een rek, een T1-tasje voor je natte wetsuit ging op een pad tussen het meer en een tent, en bij de zwemstart stond nog een busje voor een douche-tas met spullen voor na de finish. Koste allemaal wat extra tijd. Door ook wat wachttijden hier en daar was er uiteindelijk niet echt tijd over voor een warming-up. Ik had nog 5 minuten voor de start en besloot die te gebruiken om kort in te zwemmen en na te vragen hoe het zwem parcours nou eigenlijk verliep. Voor de zekerheid aan 3 verschillende mensen, want ik wilde het wel zeker weten. Normaal kan ik niet goed tegen dat last-minute gedoe, maar ik kon me eigenlijk nergens druk om maken. Ik had er gewoon zin in! De water temperatuur viel ook erg mee uiteindelijk, ondanks dat er van de week nog twijfel was of er wel gezwommen mocht worden.

De zwem

Om 8:40 ging het start signaal. Pffff die eerste 300 meter waren verschrikkelijk. Ik heb gewoon echt even nodig om in te komen. Het was best druk in het water, ookal starten we alleen met de dames en mannen 50+. Op een gegeven moment vond ik een paar voeten voor me, die op een perfect tempo voor mij uit zwemden. Daar ben ik lekker achter gaan hangen op een recht stuk van 1km, waardoor ik ook niet zoveel hoefde te kijken voor mijn richting. Dat ging prima zo, totdat de mannen 50- eraan kwamen, wat een tweede wasmaschine opleverde. Zwemmen is mijn slechtste onderdeel, maar ben toch na 31:45 uit ’t water gekomen. Mooi verbeterd ten opzichte van mijn 37:17 in de Keistad Triathlon in 2017. Nu zijn, schat ik, zwemmen en lopen samen mijn slechtste onderdelen.

De T1

Dit was anders dan ik gewend ben. Het was een transitie van 350 meter, best lang volgens mij, en het had drie delen. Eerst liep je langs de zwemtasjes en pakje je je die van jezelf. Gelukkig had Bettina fel gekleurde boodschappentasjes meegenomen, dus ik had een goed herkenbare. Tasje pakken en lopen naar de tent om je wetsuit uit te doen. Wetsuit moest in ’t tasje, die je buiten de tent aan een vrijwilliger gaf. De tasjes gingen vervolgens in een derde busje richting het Zielstadion in Bad Tölz. Snel door naar de fiets. Sokken en schoenen aan, helm op, startnummerband om en gaan. Mijn fiets stond gelukkig helemaal aan het eind waardoor ik maar 10 meter op mijn fietsschoenen hoefde te lopen. Ik moest wel lachen om iemand die profi zijn schoenen op de pedalen had geklikt maar er vervolgens niet in kwam. Die had ik vast mooi te pakken. Tijd: 3:19.

De fiets

Fietsen is mijn sterkste onderdeel, maar er zaten 400hm in de route. Toch ging het fantastisch. Er zat geen vlakke meter in en zelfs een kort klimmetje van 12%. Ik voelde continu licht brandende benen, ben niet over de top gegaan, maar toch zeker ook niet ingehouden. Er zat ook een gevaarlijke afdaling in waar we voor waren gewaarschuwd. Elk jaar vallen daar 1 of 2 mensen in de tweede slingerbocht. Daar ben ik wel te voorzichting in gegaan. De tweede ronde iets meer laten lopen, maar al met al heb ik daar wel wat laten liggen. Ik heb trouwens geen stayeren gezien! Dat vond ik wel tof. Ik denk dat het aan het karakter van de route ligt, want zowel in de klim en afdalingen heb je niet zoveel aan stayeren volgens mij. Tijd: 1.14.42, wederom goed verbetered ten opzichte van de vlakke route in Amersfoort waar mijn tijd 1:21:43 was. Zeker als je die hoogtemeters in beschouwing neemt!

T2

De T2 was in een atletiek stadion in Bad Tölz. Heel leuk. Je stapte van de fiets en rende 1/3e deel over de 400 meter baan naar de rekken. Hier kon je ‘m gewoon ophangen. Ik was vergeten dat je je helm daar op je fiets achter moest laten en niet in je looptasje, dus ik rende door naar mijn looptasje. Ik werd gelukkig vroeg teruggeroepen en deed snel mijn helm af en schoenen uit. Nu realiseer ik me dat ik eigenlijk het clipje van de helm dicht had moeten maken. Gelukkig ben ik niet gediskwalificeerd. Snel op de sokken door over de 400 meter baan waar vrijwiligers zeiden waar je looptasje ongeveer zou moeten liggen langs de baan. Ook snel gevonden, loopschoenen aan en gaan. Tijd: 2.05.

Het loopje

Nou, dat viel tegen. Loodzware benen natuurlijk aan het begin en het ging ook nog eens berg op. Bij overmaat van ramp werden we ook verrast met een trap omhoog. Ik voelde me een walrus. Maar, ik wist dat de loopbenen zouden moeten komen en ik heb mezelf niet gek gemaakt en rustig afgewacht. Precies bij het 2km bordje waren ze er hoor! Vervolgens ging het nog een halve km verder omhoog. Op 2.5 km was het keerpunt waarna we hetzelfde pad weer naar beneden liepen. Het was ietsjes krap met lopers in beide richtingen en wat einheimischen die het vertikten om om te fietsen of wandelen. Aan het einde van het eerste rondje kwam ik eindelijk mijn collega tegemoet. Hij begon net aan zijn eerste rondje, maar hij is zo’n sterke loper dat ik bang was dat hij me nog ging inhalen. Mijn tweede rondje ging soepel en voor ik het wist was ik in de finish. Ik vond het een beetje jammer dat ik niet echt een eindsprint had kunnen doen, omdat het laatste stuk weer vrij stijl naar beneden ging. Tijd: 47:51 op 9.1km met 100 hm.

De prijsuitreiking

De verzorging na de finish was top, o.a. heerlijk fruit en flessen koud Alkoholfreies Weizen. Er was meer dan genoeg voor iedereen. Ik vond het super dat er vrijwilligers tijdens de prijsuitreiking nog rondgingen om de laatste resten fruit uit te delen. Mijn totale tijd was 2:39 waarmee ik als 2e ben geeindigd in de categorie 35-40, al ben ik 34, maar wordt later dit jaar 35. Ben er super blij mee. Achteraf had ik nog genoeg mojo voor een 4e discipline als dat bestond, maar ik denk niet dat ik veel sneller had gekunt. Al met al een erg geslaagde dag, zeer goed georganiseerd, en ik kijk er al naar uit om morgen op kantoor met mijn collega erover na te praten.

Bekijk activiteit op Garmin Connect